Redukcja Nasiąkliwości, Karbonatyzacji CO₂ i Ryzyka Korozji Zbrojenia w Elementach Żelbetowych

Zaawansowany przemysłowy system hydrofobowo-konsolidujący przeznaczony do zabezpieczania prefabrykowanych ścian konstrukcyjnych i elewacyjnych. Technologia oparta na reaktywnych związkach krzemoorganicznych wnika w strukturę betonu, ograniczając transport kapilarny wody oraz dyfuzję CO₂, bez tworzenia filmu powierzchniowego i bez zmiany wyglądu prefabrykatu.

System został zaprojektowany z myślą o integracji z linią produkcyjną — aplikacja natryskiem, szybkie schnięcie (<30 minut w warunkach halowych), zużycie na poziomie 90–120 g/m² oraz koszt zabezpieczenia poniżej 1 zł/m².

Kluczowe korzyści dla producentów prefabrykatów:

✔ Ograniczenie reklamacji estetycznych związanych z wykwitami i przebarwieniami

✔ Redukcja nasiąkliwości betonu i penetracji wody jako nośnika chlorków

✔ Spowolnienie karbonatyzacji i utraty alkaliczności betonu

✔ Zmniejszenie ryzyka korozji zbrojenia i degradacji konstrukcyjnej

✔ Wzmocnienie strefy przypowierzchniowej i redukcja pylenia

✔ Pełna kompatybilność z procesem prefabrykacji i magazynowania

To rozwiązanie nie jest powłoką dekoracyjną.

To system zabezpieczenia konstrukcyjnego, który ogranicza procesy degradacyjne w strukturze betonu i realnie wpływa na trwałość prefabrykowanych elementów.

Prefabrykowane ściany betonowe pracują w wymagających warunkach środowiskowych już od momentu opuszczenia zakładu produkcyjnego. Transport, magazynowanie, montaż oraz wieloletnia eksploatacja narażają je na działanie wilgoci, dwutlenku węgla, chlorków oraz cykli zamrażania i rozmrażania.

Bez odpowiedniego zabezpieczenia strefy przypowierzchniowej, procesy degradacyjne rozpoczynają się znacznie wcześniej, niż wynikałoby to z projektowej trwałości konstrukcji.

Najczęstsze zagrożenia w prefabrykatach ściennych:

▪ Wykwity wapienne i przebarwienia elewacji

Migracja rozpuszczonych związków wapnia w obecności wilgoci prowadzi do powstawania nalotów węglanowych na powierzchni betonu. Efektem są reklamacje estetyczne, szczególnie w przypadku betonu architektonicznego.

▪ Wnikanie wody i uszkodzenia mrozowe

Kapilarna absorpcja wody powoduje jej gromadzenie w porach betonu. Podczas cykli zamarzania następuje wzrost objętości o ok. 9%, co generuje naprężenia wewnętrzne, mikropęknięcia i powierzchniowe łuszczenie.

▪ Karbonatyzacja i utrata alkaliczności betonu

Dwutlenek węgla przenika do struktury betonu i reaguje z wodorotlenkiem wapnia:

Ca(OH)₂ + CO₂ → CaCO₃

Proces ten obniża pH betonu z poziomu ok. 12,5 do wartości poniżej 9, co prowadzi do utraty naturalnej pasywacji stali zbrojeniowej.

▪ Korozja zbrojenia

Po spadku alkaliczności rozpoczyna się proces utleniania stali. Produkty korozji zwiększają swoją objętość, powodując naprężenia, pękanie betonu i charakterystyczne rdzawe przebarwienia na elewacji.

▪ Penetracja chlorków w środowisku agresywnym

W środowiskach narażonych na działanie soli drogowej lub aerozolu morskiego jony Cl⁻ wnikają wraz z wodą w głąb betonu, znacząco przyspieszając procesy korozyjne.

▪ Pylenie i osłabienie strefy przypowierzchniowej

Niedostatecznie związana warstwa powierzchniowa może ulegać pylącym degradacjom, co wpływa na estetykę, trwałość oraz kompatybilność z kolejnymi systemami wykończeniowymi.

Producent prefabrykatów nie sprzedaje wyłącznie elementu betonowego.

Sprzedaje trwałość konstrukcji, stabilność estetyczną i wieloletnią gwarancję.

Każdy z powyższych procesów zwiększa ryzyko reklamacji, kosztów serwisowych oraz utraty reputacji marki.

Opracowany system zabezpieczający nie tworzy powłoki filmowej na betonie. Jego działanie opiera się na penetracji kapilarnej oraz reakcji chemicznej zachodzącej wewnątrz struktury prefabrykatu.

Dzięki odpowiednio dobranej kombinacji reaktywnych związków krzemoorganicznych, preparat wnika w pory i mikrokapilary, gdzie w obecności wilgoci inicjuje proces hydrolizy i kondensacji, prowadzący do utworzenia stabilnej sieci krzemionkowej.

Reakcja przebiega według schematu:

Si(OR)₄ + H₂O → Si(OH)₄ → Si–O–Si

Powstająca struktura Si–O–Si (sieć krzemionkowa) stabilizuje strefę przypowierzchniową, jednocześnie modyfikując napięcie powierzchniowe w porach betonu. W efekcie uzyskuje się trwałą hydrofobizację bez zamykania dyfuzji pary wodnej.

System działa w obrębie struktury materiału — nie maskuje problemu, lecz ogranicza jego źródło.

Efekty technologiczne potwierdzane w praktyce przemysłowej:

✔ Redukcja nasiąkliwości kapilarnej nawet o 50–70%

✔ Ograniczenie dyfuzji CO₂ odpowiedzialnej za karbonatyzację

✔ Spowolnienie procesów korozyjnych zbrojenia

✔ Zmniejszenie penetracji chlorków w środowiskach agresywnych

✔ Wzmocnienie strefy przypowierzchniowej i redukcja pylenia

✔ Zachowanie paroprzepuszczalności betonu

✔ Brak efektu filmu, połysku i zmiany charakteru betonu architektonicznego

Preparat nie tworzy warstwy zamykającej pory. Nie wpływa negatywnie na dyfuzję pary wodnej i nie powoduje niekontrolowanego „uszczelnienia” elementu. Dzięki temu zachowana zostaje naturalna równowaga wilgotnościowa prefabrykatu.

To rozwiązanie technologiczne odpowiada na rzeczywiste mechanizmy degradacji betonu — na poziomie chemicznym i strukturalnym — a nie jedynie wizualnym.

System został zaprojektowany z myślą o realiach przemysłowej produkcji prefabrykatów betonowych. Nie wymaga zmian technologicznych, dodatkowych etapów sezonowania ani wydłużania cyklu produkcyjnego. Może zostać wdrożony bez ingerencji w istniejącą organizację linii.

Formulacja zapewnia kontrolowaną penetrację przy niskim zużyciu materiału oraz szybkie przejście do stanu powierzchniowo suchego, co umożliwia zachowanie ciągłości procesu prefabrykacji.

Parametry aplikacyjne dostosowane do produkcji przemysłowej:

✔ Aplikacja natryskiem niskociśnieniowym lub airless (1–2 przejścia krzyżowe)

✔ Zużycie na poziomie 90–120 g/m² przy elementach o niskiej i średniej chłonności

✔ Czas powierzchniowego wyschnięcia (tack-free) 15–30 minut w warunkach halowych

✔ Brak efektu lepkości i blokowania powierzchni

✔ Możliwość paletyzacji po odparowaniu rozpuszczalnika

✔ Możliwość aplikacji przed magazynowaniem lub bezpośrednio przed transportem

System nie tworzy powłoki filmowej, nie wymaga utwardzania cieplnego i nie powoduje sklejania przekładek ani elementów składowanych warstwowo.

Elastyczne dopasowanie do rodzaju prefabrykatu

Parametry formulacji oraz zużycie mogą zostać zoptymalizowane w zależności od specyfiki elementu:

– beton architektoniczny (kontrola zmiany barwy i połysku)

– ściany żelbetowe konstrukcyjne

– prefabrykowane płyty warstwowe typu sandwich

– elementy konstrukcyjne narażone na środowisko agresywne

Wdrożenie nie wymaga reorganizacji produkcji.

System działa jako etap zabezpieczający, a nie jako dodatkowy proces technologiczny.

To rozwiązanie zostało zaprojektowane tak, aby chronić prefabrykat — bez spowalniania produkcji i bez generowania przestojów.

W produkcji prefabrykatów betonowych trwałość i estetyka elementu bezpośrednio przekładają się na rentowność projektu. Każda reklamacja generuje koszty logistyczne, operacyjne i wizerunkowe, które wielokrotnie przekraczają koszt profilaktycznego zabezpieczenia elementu na etapie produkcji.

Przy założonym zużyciu:

Zużycie: 100 g/m²

Koszt zabezpieczenia: < 1 zł/m²

Oznacza to, że ochrona prefabrykowanej ściany o powierzchni 40 m² to koszt rzędu kilkudziesięciu złotych — mniej niż wartość pojedynczej roboczogodziny serwisowej.

Porównanie kosztowe

Koszt czyszczenia elewacji na budowie

Wielokrotnie wyższy niż koszt zabezpieczenia prefabrykatu na etapie produkcji. Obejmuje dojazd, robociznę, sprzęt i często przestoje inwestycji.

Koszt naprawy lub wymiany prefabrykatu

Znaczny. Obejmuje demontaż, transport, ponowną produkcję oraz utratę marży.

Koszt utraty reputacji producenta

Niepoliczalny. Reklamacja na inwestycji wielorodzinnej czy obiekcie komercyjnym wpływa na postrzeganie marki w całym segmencie rynku.

Długoterminowa wartość ekonomiczna

✔ Zabezpieczenie prefabrykatów w kontekście 20–30 letniej trwałości konstrukcyjnej

✔ Ograniczenie liczby interwencji serwisowych i kosztów gwarancyjnych

✔ Stabilny wygląd elewacji w czasie eksploatacji

✔ Zmniejszenie ryzyka sporów z inwestorem i generalnym wykonawcą

✔ Poprawa przewidywalności kosztów w całym cyklu życia produktu

System ochronny nie jest kosztem operacyjnym — jest narzędziem kontroli ryzyka i zabezpieczeniem marży.

Wdrożenie rozwiązania na etapie prefabrykacji pozwala przenieść wydatki z obszaru „naprawy szkód” do obszaru „zarządzania trwałością”.

To moment, w którym decyzja technologiczna staje się decyzją finansową.

System został opracowany z myślą o zakładach prefabrykacji, które oczekują nie tylko skutecznego zabezpieczenia betonu, lecz także przewidywalności technologicznej, stabilnych parametrów i realnego wsparcia wdrożeniowego.

Zapewniamy kompleksowe podejście — od doboru formulacji po testy aplikacyjne w warunkach produkcyjnych.

Współpraca przemysłowa obejmuje:

✔ Dostawy w opakowaniach przemysłowych 200 L oraz IBC 1000 L

✔ Wsparcie technologiczne na etapie wdrożenia w linii prefabrykacyjnej

✔ Próby aplikacyjne i optymalizację zużycia (90–120 g/m²)

✔ Możliwość dopasowania składu do konkretnej receptury betonu

✔ Dokumentację techniczną, kartę charakterystyki oraz parametry aplikacyjne

✔ Stałość jakości i powtarzalność partii produkcyjnych

Współpracujemy bezpośrednio z działami technologicznymi oraz produkcyjnymi, zapewniając rozwiązanie dostosowane do realnych warunków eksploatacyjnych prefabrykatów.

Rozpocznij wdrożenie

👉 Zamów próbę technologiczną do testów w warunkach produkcyjnych

👉 Skontaktuj się z działem technicznym w celu konsultacji parametrów aplikacji

👉 Otrzymaj indywidualną kalkulację kosztu zabezpieczenia na m²

Decyzja o wdrożeniu systemu ochronnego to decyzja o ograniczeniu ryzyka, stabilizacji jakości i zabezpieczeniu marży w całym cyklu życia prefabrykatu.

Dlaczego ta struktura sprzedażowa jest skuteczna?

Najpierw identyfikujemy rzeczywiste mechanizmy degradacji betonu i problemy produkcyjne.

Następnie przedstawiamy rozwiązanie technologiczne oparte na chemii materiału.

Pokazujemy, że system nie zaburza procesu prefabrykacji.

Na końcu przedstawiamy wymierne korzyści ekonomiczne.

To argumentacja oparta na analizie ryzyka i kosztów, a nie na hasłach marketingowych — dokładnie taka, jakiej oczekuje dyrektor produkcji lub właściciel zakładu prefabrykacji.